सीधे मुख्य सामग्री पर जाएं

श्री दुर्गा चालीसा॥चौपाई॥नमो नमो दुर्गे सुख करनी। नमो नमो अम्बे दुःख हरनी॥निरंकार है ज्योति तुम्हारी। तिहूँ लोक फैली उजियारी॥शशि ललाट मुख महाविशाला। नेत्र लाल भृकुटि विकराला॥By समाजसेवी वनिता कासनियां पंजाबरूप मातु को अधिक सुहावे। दरश करत जन अति सुख पावे॥तुम संसार शक्ति लय कीना। पालन हेतु अन्न धन दीना॥अन्नपूर्णा हुई जग पाला। तुम ही आदि सुन्दरी बाला॥प्रलयकाल सब नाशन हारी। तुम गौरी शिव शंकर प्यारी॥शिव योगी तुम्हरे गुण गावें। ब्रह्मा विष्णु तुम्हें नित ध्यावें॥रूप सरस्वती का तुम धारा। दे सुबुद्धि ऋषि-मुनिन उबारा॥धरा रूप नरसिंह को अम्बा। प्रगट भईं फाड़कर खम्बा॥रक्षा कर प्रह्लाद बचायो। हिरण्याक्ष को स्वर्ग पठायो॥लक्ष्मी रूप धरो जग माहीं। श्री नारायण अंग समाहीं॥क्षीरसिन्धु में करत विलासा। दया सिन्धु दीजै मन आसा॥हिंगलाज में तुम्हीं भवानी। महिमा अमित न जात बखानी॥मातंगी (अरु) धूमावति माता। भुवनेश्वरी बगला सुख दाता॥श्री भैरव तारा जग तारिणी। छिन्न भाल भव दुःख निवारिणी॥केहरि वाहन सोह भवानी। लांगुर वीर चलत अगवानी॥कर में खप्पर-खड्ग विराजै। जाको देख काल डर भाजे॥सोहै अस्त्र और त्रिशूला। जाते उठत शत्रु हिय शूला॥नगर कोटि में तुम्हीं विराजत। तिहुंलोक में डंका बाजत॥शुम्भ निशुम्भ दानव तुम मारे। रक्तबीज शंखन संहारे॥महिषासुर नृप अति अभिमानी। जेहि अघ भार मही अकुलानी॥रूप कराल कालिका धारा। सेन सहित तुम तिहि संहारा॥परी गाढ़ (भीर) सन्तन पर जब-जब। भई सहाय मातु तुम तब तब॥अमरपुरी अरु बासव लोका। तब महिमा सब रहें अशोका॥ज्वाला में है ज्योति तुम्हारी। तुम्हें सदा पूजें नर-नारी॥प्रेम भक्ति से जो यश गावै। दुःख दारिद्र निकट नहिं आवें॥ध्यावे तुम्हें जो नर मन लाई। जन्म-मरण ताकौ छुटि जाई॥जोगी सुर मुनि कहत पुकारी। योग न हो बिन शक्ति तुम्हारी॥शंकर आचारज तप कीनो। काम अरु क्रोध जीति सब लीनो॥निशिदिन ध्यान धरो शंकर को। काहु काल नहिं सुमिरो तुमको॥शक्ति रूप को मरम न पायो। शक्ति गई तब मन पछितायो॥शरणागत हुई कीर्ति बखानी। जय जय जय जगदम्ब भवानी॥भई प्रसन्न आदि जगदम्बा। दई शक्ति नहिं कीन विलम्बा॥मोको मातु कष्ट अति घेरो। तुम बिन कौन हरै दुःख मेरो॥आशा तृष्णा निपट सतावे। रिपु मुरख मोहि अति डरपावे (मोह मदादिक सब विनशावै)॥शत्रु नाश कीजै महारानी। सुमिरौं इकचित तुम्हें भवानी॥करो कृपा हे मातु दयाला। ऋद्धि-सिद्धि दे करहु निहाला॥जब लगि जियउं दया फल पाऊं। तुम्हरो यश मैं सदा सुनाऊं॥दुर्गा चालीसा जो (नित) गावै। सब सुख भोग परमपद पावै॥देवीदास शरण निज जानी। करहु कृपा जगदम्ब भवानी॥

श्री दुर्गा चालीसा

॥चौपाई॥

नमो नमो दुर्गे सुख करनी। नमो नमो अम्बे दुःख हरनी॥
निरंकार है ज्योति तुम्हारी। तिहूँ लोक फैली उजियारी॥
शशि ललाट मुख महाविशाला। नेत्र लाल भृकुटि विकराला॥

By समाजसेवी वनिता कासनियां पंजाब
रूप मातु को अधिक सुहावे। दरश करत जन अति सुख पावे॥

तुम संसार शक्ति लय कीना। पालन हेतु अन्न धन दीना॥
अन्नपूर्णा हुई जग पाला। तुम ही आदि सुन्दरी बाला॥
प्रलयकाल सब नाशन हारी। तुम गौरी शिव शंकर प्यारी॥
शिव योगी तुम्हरे गुण गावें। ब्रह्मा विष्णु तुम्हें नित ध्यावें॥

रूप सरस्वती का तुम धारा। दे सुबुद्धि ऋषि-मुनिन उबारा॥
धरा रूप नरसिंह को अम्बा। प्रगट भईं फाड़कर खम्बा॥
रक्षा कर प्रह्लाद बचायो। हिरण्याक्ष को स्वर्ग पठायो॥
लक्ष्मी रूप धरो जग माहीं। श्री नारायण अंग समाहीं॥

क्षीरसिन्धु में करत विलासा। दया सिन्धु दीजै मन आसा॥
हिंगलाज में तुम्हीं भवानी। महिमा अमित न जात बखानी॥
मातंगी (अरु) धूमावति माता। भुवनेश्वरी बगला सुख दाता॥
श्री भैरव तारा जग तारिणी। छिन्न भाल भव दुःख निवारिणी॥

केहरि वाहन सोह भवानी। लांगुर वीर चलत अगवानी॥
कर में खप्पर-खड्ग विराजै। जाको देख काल डर भाजे॥
सोहै अस्त्र और त्रिशूला। जाते उठत शत्रु हिय शूला॥
नगर कोटि में तुम्हीं विराजत। तिहुंलोक में डंका बाजत॥

शुम्भ निशुम्भ दानव तुम मारे। रक्तबीज शंखन संहारे॥
महिषासुर नृप अति अभिमानी। जेहि अघ भार मही अकुलानी॥
रूप कराल कालिका धारा। सेन सहित तुम तिहि संहारा॥
परी गाढ़ (भीर) सन्तन पर जब-जब। भई सहाय मातु तुम तब तब॥

अमरपुरी अरु बासव लोका। तब महिमा सब रहें अशोका॥
ज्वाला में है ज्योति तुम्हारी। तुम्हें सदा पूजें नर-नारी॥
प्रेम भक्ति से जो यश गावै। दुःख दारिद्र निकट नहिं आवें॥
ध्यावे तुम्हें जो नर मन लाई। जन्म-मरण ताकौ छुटि जाई॥

जोगी सुर मुनि कहत पुकारी। योग न हो बिन शक्ति तुम्हारी॥
शंकर आचारज तप कीनो। काम अरु क्रोध जीति सब लीनो॥
निशिदिन ध्यान धरो शंकर को। काहु काल नहिं सुमिरो तुमको॥
शक्ति रूप को मरम न पायो। शक्ति गई तब मन पछितायो॥

शरणागत हुई कीर्ति बखानी। जय जय जय जगदम्ब भवानी॥
भई प्रसन्न आदि जगदम्बा। दई शक्ति नहिं कीन विलम्बा॥
मोको मातु कष्ट अति घेरो। तुम बिन कौन हरै दुःख मेरो॥
आशा तृष्णा निपट सतावे। रिपु मुरख मोहि अति डरपावे (मोह मदादिक सब विनशावै)॥

शत्रु नाश कीजै महारानी। सुमिरौं इकचित तुम्हें भवानी॥
करो कृपा हे मातु दयाला। ऋद्धि-सिद्धि दे करहु निहाला॥
जब लगि जियउं दया फल पाऊं। तुम्हरो यश मैं सदा सुनाऊं॥
दुर्गा चालीसा जो (नित) गावै। सब सुख भोग परमपद पावै॥
देवीदास शरण निज जानी। करहु कृपा जगदम्ब भवानी॥

टिप्पणियाँ

इस ब्लॉग से लोकप्रिय पोस्ट

(श्री पार्वती माता की चालीसा) ॥दोहा॥जय गिरी तनये दक्षजे शम्भू प्रिये गुणखानि।गणपति जननी पार्वती अम्बे! शक्ति! भवानि॥॥चौपाई॥ब्रह्मा भेद न तुम्हरो पावे, पंच बदन नित तुमको ध्यावे।षड्मुख कहि न सकत यश तेरो, सहसबदन श्रम करत घनेरो॥तेऊ पार न पावत माता, स्थित रक्षा लय हित (हिय) सजाता।अधर प्रवाल सदृश अरुणारे, अति कमनीय नयन कजरारे॥ललित ललाट विलेपित केशर, कुंकुंम अक्षत शोभा मनहर।कनक बसन कंचुकि सजाए, कटी मेखला दिव्य लहराए॥कंठ मदार हार की शोभा, जाहि देखि सहजहि मन लोभा।बालारुण अनंत छबि धारी, आभूषण की शोभा प्यारी॥नाना रत्न जड़ित सिंहासन, तापर राजति हरि चतुरानन।इन्द्रादिक परिवार पूजित, जग मृग नाग यक्ष रव कूजित॥गिर कैलास निवासिनी जय जय, कोटिक प्रभा विकासिन जय जय।त्रिभुवन सकल कुटुंब तिहारी, अणु अणु महं तुम्हारी उजियारी॥हैं महेश प्राणेश तुम्हारे, त्रिभुवन के जो नित रखवारे।उनसो पति तुम प्राप्त कीन्ह जब, सुकृत पुरातन उदित भए तब॥बूढ़ा बैल सवारी जिनकी, महिमा का गावे कोउ तिनकी।सदा श्मशान बिहारी शंकर, आभूषण हैं भुजंग भयंकर॥कण्ठ हलाहल को छबि छायी, नीलकण्ठ की पदवी पायी।देव मगन के हित अस किन्हो, विष लै आपु तिनहि अमि दिन्हो॥ताकी, तुम पत्नी छवि धारिणी, दुरित विदारिणी मंगल कारिणी।देखि परम सौंदर्य तिहारो, त्रिभुवन चकित बनावन हारो॥भय भीता सो माता गंगा, लज्जा मय है सलिल तरंगा।सौत समान शम्भू पहआयी, विष्णु पदाब्ज छोड़ि सो धायी॥तेहि कों कमल बदन मुरझायो, लखी सत्वर शिव शीश चढ़ायो। नित्यानंद करी बरदायिनी, अभय भक्त कर नित अनपायिनी॥अखिल पाप त्रयताप निकन्दिनी, माहेश्वरी, हिमालय नन्दिनी। काशी पुरी सदा मन भायी, सिद्ध पीठ तेहि आपु बनायी॥भगवती प्रतिदिन भिक्षा दात्री, कृपा प्रमोद सनेह विधात्री।रिपुक्षय कारिणी जय जय अम्बे, वाचा सिद्ध करि अवलम्बे॥गौरी उमा शंकरी काली, अन्नपूर्णा जग प्रतिपाली।सब जन की ईश्वरी भगवती, पतिप्राणा परमेश्वरी सती॥तुमने कठिन तपस्या कीनी, नारद सों जब शिक्षा लीनी।अन्न न नीर न वायु अहारा, अस्थि मात्रतन भयउ तुम्हारा॥पत्र घास को खाद्य न भायउ, उमा नाम तब तुमने पायउ।तप बिलोकी ऋषि सात पधारे, लगे डिगावन डिगी न हारे॥तब तव जय जय जय उच्चारेउ, सप्तऋषि, निज गेह सिद्धारेउ।सुर विधि विष्णु पास तब आए, वर देने के वचन सुनाए॥मांगे उमा वर पति तुम तिनसों, चाहत जग त्रिभुवन निधि जिनसों।एवमस्तु कही ते दोऊ गए, सुफल मनोरथ तुमने लए॥करि विवाह शिव सों हे भामा, पुनः कहाई हर की बामा।जो पढ़िहै जन यह चालीसा, धन जन सुख देइहै तेहि ईसा॥बाल वनिता महिला आश्रम॥ दोहा ॥कूटि चंद्रिका सुभग शिर, जयति जयति सुख खानिपार्वती निज भक्त हित, रहहु सदा वरदानि।

     (श्री पार्वती माता की चालीसा)                                   ॥दोहा॥ जय गिरी तनये दक्षजे शम्भू प्रिये गुणखानि। गणपति जननी पार्वती अम्बे! शक्ति! भवानि॥ ॥चौपाई॥ ब्रह्मा भेद न तुम्हरो पावे, पंच बदन नित तुमको ध्यावे। षड्मुख कहि न सकत यश तेरो, सहसबदन श्रम करत घनेरो॥ तेऊ पार न पावत माता, स्थित रक्षा लय हित (हिय) सजाता। अधर प्रवाल सदृश अरुणारे, अति कमनीय नयन कजरारे॥ ललित ललाट विलेपित केशर, कुंकुंम अक्षत शोभा मनहर। कनक बसन कंचुकि सजाए, कटी मेखला दिव्य लहराए॥ कंठ मदार हार की शोभा, जाहि देखि सहजहि मन लोभा। बालारुण अनंत छबि धारी, आभूषण की शोभा प्यारी॥ नाना रत्न जड़ित सिंहासन, तापर राजति हरि चतुरानन। इन्द्रादिक परिवार पूजित, जग मृग नाग यक्ष रव कूजित॥ गिर कैलास निवासिनी जय जय, कोटिक प्रभा विकासिन जय जय। त्रिभुवन सकल कुटुंब तिहारी, अणु अणु महं तुम्हारी उजियारी॥ हैं महेश प्राणेश तुम्हारे, त्रिभुवन के जो नित रखवारे। उनसो पति तुम प्राप्त कीन्ह जब, सुकृत पुरातन उदित भए तब॥ बूढ़ा बैल सवारी जिनकी,...

श्री भरेव चालीसा॥दोहा॥विश्वनाथ को सुमिरि मन, धर गणेश का ध्यान।भैरव चालीसा रचु, कृपा करहु भगवान॥बटुकनाथ भैरव भजं, श्री काली के लाल।छीतरमल पर कृपा कर, काशी के कुतवाल॥ By समाजसेवी वनिता कासनियां पंजाब॥चौपाई॥जय जय श्री काली के लाला, रहो दास पर सदा दयाला।भैरव भीषण भीम कपाली, क्रोधवंत लोचन में लाली॥कर त्रिशूल है कठिन कराला, गल में प्रभु मुंडन की माला।कृष्ण रूप तन वर्ण विशाला, पीकर मद रहता मतवाला॥रूद्र बटुक भक्तन के संगी, प्रेतनाथ भूतेश भुजंगी।त्रैल तेश है नाम तुम्हारा, चक्र तुन्ड अमरेश पियारा॥शेखर चन्द्र कपाल विराजे, स्वान सवारी पै प्रभु गाजे।शिव नकुलेश चंड हो स्वामी, बैजनाथ प्रभु नमो नमामी॥अश्वनाथ क्रोधेश बखाने, भैरों काल जगत ने जाने।गायत्री कहे निमिष दिगंबर, जगन्नाथ उन्नत आडम्बर॥क्षेत्रपाल दसपाण कहाए, मंजुल उमानंद कहलाये।चक्रनाथ भक्तन हितकारी, कहे त्रयम्बक सब नर नारी॥संहारक सुनन्द तव नामा, करहु भक्त के पूरण कामा।नाथ पिशाचन के हो प्यारे, संकट मेटहू सकल हमारे॥कृत्यायू सुन्दर आनंदा, भक्तन जनन के काटहु फन्दा।कारन लम्ब आप भय भंजन, नमो नाथ जय जनजन (जनमन) रंजन॥हो तुम देव त्रिलोचन नाथा, भक्त चरण में नावत माथा।त्वं अशतांग रूद्र के लाला, महाकाल कालों के काला॥ताप विमोचन अरिदल नासा, भाल चन्द्रमा करहि प्रकाशा।श्वेत काल अरु लाल शरीरा, मस्तक मुकुट शीश पर चीरा॥काली के लाला बलधारी, कहां तक शोभा कहूँ तुम्हारी।शंकर के अवतार कृपाला, रहो चकाचक पी मद प्याला॥काशी के कुतवाल कहाओ, बटुकनाथ चेटक दिखलाओ।रवि के दिन जन भोग लगावें, धुप दीप नैवेद्य चढ़ावें॥दर्शन कर के भक्त सिहावें, दारूड़ा की धर पियावें।मठ में सुन्दर लटकत झावा, सिद्ध कार्य करो भैरों बाबा॥नाथ आपका यश नहीं थोड़ा, कर में शुभग सुशोभित कोड़ा।कटी घूंघरा सूरीले बाजत, कंचन के सिंहासन राजत॥नर नारी सब तुमको ध्यावहिं, मन वांछित इक्छा फल पावहिं।भोपा है आप के पुजारी, करें आरती सेवा भारी॥भैरव भात आप का गाऊं, बार बार पद शीश नवाऊं।आपही वारे छीजन धाये, ऐलादी ने रुदन मचाये॥बहन त्यागी भाई कहां जावे, तो बिन को मोहि भात पिन्हावे।रोये बटुकनाथ करुणा कर, गये हिवारे मैं तुम जाकर॥दुखित भई ऐलादी बाला, तब हर का सिंहासन हाला।समय ब्याह का जिस दिन आया, प्रभु ने तुमको तुरत पठाया॥विष्णु कही मत विलम्ब लगाओ, तीन दिवस को भैरव जाओ।दल पठान संग लेकर धाया, ऐलादी को भात पिन्हाया॥पूरण आस बहिन की किन्ही, सुर्ख चुंदरी सिर धरी दीन्ही।भात भरा लौटे गुणग्रामी, नमो नमामी अंतर्यामी॥॥दोहा॥जय जय जय भैरव बटुक, स्वामी संकट टार।कृपा दास पर कीजिये, शंकर के अवतार॥जो यह चालीसा पढ़े, प्रेम सहित सत बार। उस घर सर्वानन्द हो, वैभव बढे़ अपार॥

श्री भरेव चालीसा ॥दोहा॥ विश्वनाथ को सुमिरि मन, धर गणेश का ध्यान। भैरव चालीसा रचु, कृपा करहु भगवान॥ बटुकनाथ भैरव भजं, श्री काली के लाल। छीतरमल पर कृपा कर, काशी के कुतवाल॥ By समाजसेवी वनिता कासनियां पंजाब ॥चौपाई॥ जय जय श्री काली के लाला, रहो दास पर सदा दयाला। भैरव भीषण भीम कपाली, क्रोधवंत लोचन में लाली॥ कर त्रिशूल है कठिन कराला, गल में प्रभु मुंडन की माला। कृष्ण रूप तन वर्ण विशाला, पीकर मद रहता मतवाला॥ रूद्र बटुक भक्तन के संगी, प्रेतनाथ भूतेश भुजंगी। त्रैल तेश है नाम तुम्हारा, चक्र तुन्ड अमरेश पियारा॥ शेखर चन्द्र कपाल विराजे, स्वान सवारी पै प्रभु गाजे। शिव नकुलेश चंड हो स्वामी, बैजनाथ प्रभु नमो नमामी॥ अश्वनाथ क्रोधेश बखाने, भैरों काल जगत ने जाने। गायत्री कहे निमिष दिगंबर, जगन्नाथ उन्नत आडम्बर॥ क्षेत्रपाल दसपाण कहाए, मंजुल उमानंद कहलाये। चक्रनाथ भक्तन हितकारी, कहे त्रयम्बक सब नर नारी॥ संहारक सुनन्द तव नामा, करहु भक्त के पूरण कामा। नाथ पिशाचन के हो प्यारे, संकट मेटहू सकल हमारे॥ कृत्यायू सुन्दर आनंदा, भक्तन जनन के काटहु फन्दा। कारन लम्ब आप भय भंजन, नमो नाथ ज...

श्री कृष्ण चालीसा॥दोहा॥ By समाजसेवी वनिता कासनियां पंजाब बंशी शोभित कर मधुर, नील जलद तन श्याम।अरुण अधर जनु बिम्ब फल, नयन कमल अभिराम॥पूर्ण इन्द्र, अरविन्द मुख, पीताम्बर शुभ साज।जय मनमोहन मदन छवि, कृष्ण चन्द्र महाराज॥॥चौपाई॥जय यदुनन्दन जय जगवन्दन, जय वसुदेव देवकी नन्दन।जय यशुदा सुत नन्द दुलारे, जय प्रभु भक्तन के दृग तारे॥जय नट-नागर नाग नथइया, कृष्ण कन्हैया धेनु चरइया।पुनि नख पर प्रभु गिरिवर धारो, आओ दीनन कष्ट निवारो॥बंशी मधुर अधर धरि तेरी, होवे पूर्ण विनय यह मेरी।आओ हरि पुनि माखन चाखो, आज लाज भारत की राखो॥गोल कपोल, चिबुक अरुणारे, मृदु मुस्कान मोहिनी डारे।रंजित राजिव नयन विशाला, मोर मुकुट बैजन्ती माला॥कुण्डल श्रवण पीतपट आछे, कटि किंकणी काछन काछे।नील जलज सुन्दर तनु सोहे, छवि लखि, सुर नर मुनिमन मोहे॥मस्तक तिलक, अलक घुंघंराले, आओ कृष्ण बांसुरी वाले।करि पय पान, पूतनहिं तारयो, अका बका कागासुर मारयो॥मधुवन जलत अगिन जब ज्वाला, भये शीतल, लखितहिं नन्दलाला।सुरपति जब ब्रज चढ़यो रिसाई, मूसर धार वारि वर्षाई॥लगत-लगत ब्रज चहन बहायो, गोवर्धन नखधारि बचायो।लखि यसुदा मन भ्रम अधिकाई, मुख महं चौदह भुवन दिखाई॥दुष्ट कंस अति उधम मचायो, कोटि कमल जब फूल मंगायो।नाथि कालियहिं तब तुम लीन्हें, चरणचिन्ह दै निर्भय कीन्हें॥करि गोपिन संग रास विलासा, सबकी पूरण करी अभिलाषा।केतिक महा असुर संहारयो, कंसहि केस पकड़ि दै मारयो॥मात-पिता की बन्दि छुड़ाई, उग्रसेन कहं राज दिलाई।महि से मृतक छहों सुत लायो, मातु देवकी शोक मिटायो॥भौमासुर मुर दैत्य संहारी, लाये षट दश सहस कुमारी।दें भीमहिं तृण चीर सहारा, जरासिंधु राक्षस कहं मारा॥असुर बकासुर आदिक मारयो, भक्तन के तब कष्ट निवारियो।दीन सुदामा के दुःख टारयो, तंदुल तीन मूठि मुख डारयो॥प्रेम के साग विदुर घर मांगे, दुर्योधन के मेवा त्यागे।लखी प्रेम की महिमा भारी, ऐसे श्याम दीन हितकारी॥भारत के पारथ रथ हांके, लिए चक्र कर नहिं बल थाके।निज गीता के ज्ञान सुनाये, भक्तन ह्रदय सुधा वर्षाये॥मीरा थी ऐसी मतवाली, विष पी गई बजाकर ताली।राणा भेजा सांप पिटारी, शालिग्राम बने बनवारी॥निज माया तुम विधिहिं दिखायो, उर ते संशय सकल मिटायो।तब शत निन्दा करी तत्काला, जीवन मुक्त भयो शिशुपाला॥जबहिं द्रौपदी टेर लगाई, दीनानाथ लाज अब जाई।तुरतहिं वसन बने नन्दलाला, बढ़े चीर भये अरि मुँह काला॥अस अनाथ के नाथ कन्हैया, डूबत भंवर बचावत नइया।सुन्दरदास आस उर धारी, दयादृष्टि कीजै बनवारी॥नाथ सकल मम कुमति निवारो, क्षमहु बेगि अपराध हमारो।खोलो पट अब दर्शन दीजै, बोलो कृष्ण कन्हैया की जै॥॥दोहा॥यह चालीसा कृष्ण का, पाठ करै उर धारि।अष्ट सिद्धि नवनिधि फल, लहै पदारथ चारि॥

श्री कृष्ण चालीसा ॥दोहा॥ By समाजसेवी वनिता कासनियां पंजाब बंशी शोभित कर मधुर, नील जलद तन श्याम। अरुण अधर जनु बिम्ब फल, नयन कमल अभिराम॥ पूर्ण इन्द्र, अरविन्द मुख, पीताम्बर शुभ साज। जय मनमोहन मदन छवि, कृष्ण चन्द्र महाराज॥ ॥चौपाई॥ जय यदुनन्दन जय जगवन्दन, जय वसुदेव देवकी नन्दन। जय यशुदा सुत नन्द दुलारे, जय प्रभु भक्तन के दृग तारे॥ जय नट-नागर नाग नथइया, कृष्ण कन्हैया धेनु चरइया। पुनि नख पर प्रभु गिरिवर धारो, आओ दीनन कष्ट निवारो॥ बंशी मधुर अधर धरि तेरी, होवे पूर्ण विनय यह मेरी। आओ हरि पुनि माखन चाखो, आज लाज भारत की राखो॥ गोल कपोल, चिबुक अरुणारे, मृदु मुस्कान मोहिनी डारे। रंजित राजिव नयन विशाला, मोर मुकुट बैजन्ती माला॥ कुण्डल श्रवण पीतपट आछे, कटि किंकणी काछन काछे। नील जलज सुन्दर तनु सोहे, छवि लखि, सुर नर मुनिमन मोहे॥ मस्तक तिलक, अलक घुंघंराले, आओ कृष्ण बांसुरी वाले। करि पय पान, पूतनहिं तारयो, अका बका कागासुर मारयो॥ मधुवन जलत अगिन जब ज्वाला, भये शीतल, लखितहिं नन्दलाला। सुरपति जब ब्रज चढ़यो रिसाई, मूसर धार वारि वर्षाई॥ लगत-लगत ब्रज चहन बहायो, गोवर्धन नखधारि बचायो...